Tumoren

Incidentaloom

Een incidentaloom is een bijnier laesie die ‘toevallig’ gevonden is tijdens beeldvorming dat voor een andere reden dan het in beeld brengen van de bijnier is vervaardigd. Het komt voor bij ongeveer 4% van alle CT-scans die gemaakt worden. Slechts in 2-5% van de gevallen is een incidentaloom een maligniteit. In eerste instantie wordt de patiënt verwezen naar de endocrinoloog, welke een verdere work-up met beeldvorming en bloedonderzoek zal verrichten om te onderzoeken wat de oorzaak van de vergrote bijnier is. Of u aan het incidentaloom geopereerd moet worden hangt af van de bevindingen van de endocrinoloog. Dit zal dan op een multidisciplinair overleg besproken worden en wordt u een advies gegeven of een operatie wel of niet geïndiceerd is.

Feochromocytoom

Feochromocytomen zijn hormoonproducerende tumoren, de hormonen die het feochromocytoom produceert hebben grote invloed op de bloeddruk en hartslag. Door de operatie kan de tumor opeens grote hoeveelheden van deze hormonen gaan afgeven, om de gevolgen daarvan te onderdrukken wordt u voorafgaand aan de operatie behandeld met α- en β blokkerende medicijnen, hiervoor kan het noodzakelijk zijn dat u voor de operatie wordt opgenomen in het ziekenhuis op de afdeling endocrinologie. Deze medicijnen zorgen ervoor dat uw bloeddruk niet tot gevaarlijke waarden stijgt tijdens de operatie.

Bijnierschorscarcinoom

Bijnierschorscarcinoom (of bijnierschorskanker) is een zeldzame en agressieve ziekte met een incidentie van ongeveer 20-30 patiënten per jaar in Nederland. De ziekte komt met name voor op kinderleeftijd en tussen de 40 en 50 jaar. Bij kinderen is de ziekte vaak geassocieerd met erfelijke syndromen zoals Beckwith-Wiedeman- en Li-Fraumeni-syndroom, bij volwassenen is vaak sprake van sporadisch ontstane tumoren. Over het algemeen hebben deze tumoren een zeer slechte prognose met een gemiddelde 5-jaarsoverleving variërend van 16-38%. Ondanks deze slechte prognose worden er ook patiënten beschreven die meer dan 20 jaar na diagnose nog leven. Tot op heden is er geen verklaring gevonden voor deze verschillen in overleving en is de individuele prognose van patiënten niet op voorhand te bepalen. De kankercellen kunnen zorgen voor een overproductie van een of meer hormonen. Kankercellen die extra hormonen produceren noemt men een functionerend carcinoom. Er kan ook sprake zijn van een niet-functionerend carcinoom, dat dus geen hormonen produceert. De enige kans op genezing is een complete operatieve verwijdering van de tumor (R0-resectie). Operatie is een behandelingsoptie die in alle stadia van de ziekte overwogen moet worden. Complete resectie bij lokaal en lokaal invasieve tumoren leidt tot een gunstigere prognose. Ook in geval van uitgezaaide ziekte moet de mogelijkheid tot resectie bekeken worden. Wanneer complete resectie niet mogelijk is, kan het weghalen van zo veel mogelijk tumor verlichting van klachten geven bij patiënten met veel last van hormonale overproductie. Na een chirurgische ingreep krijgt de patiënt soms mitotaan-tabletten om de kans op terugkeer van kanker te verkleinen. Daarnaast worden vaak andere medicijnen voorgeschreven, bijvoorbeeld om hoge bloeddruk tegen te gaan of om de hormoonfunctie van de bijnier in stand te houden. Wanneer chirurgie niet mogelijk is of wanneer niet alle kankercellen konden worden verwijderd, bestaat de behandeling uit een combinatie van mitotaan en chemotherapie. Het schema EDP (etoposide, doxorubicine, cisplatine) is de eerste keus bij bijnierkanker. Het EDP-schema houdt in dat een patiënt iedere vier weken vier dagen chemotherapie krijgt.

Wanneer blijkt dat de chemotherapie geen goede resultaten geeft, kan worden gekozen voor het schema gemcitabine/capecitabine.

Neuroblastoom

Een neuroblastoom is een neuro-endocriene kanker die zich vrijwel altijd voor het vijfde levensjaar openbaart. Gezien het feit dat het slechts bij kinderen voorkomt valt het hier buiten de scoop van deze pagina. Klik hier voor meer informatie over neuroblastomen

Reacties zijn gesloten.