Diagnose

Hieronder ziet u een overzicht van de verschillende technieken die gebruikt kunnen worden om de diagnose te stellen.

Klikt u op het onderwerp waar u meer over wilt weten.

Colonoscopie

Colonoscopie

Colonoscopie

Colonoscopie is een kijkonderzoek van de binnenzijde van de dikke darm. Voorafgaand aan dit onderzoek wordt de patiënt ‘voorbereid’ door middel van het drinken van een laxerende drank, waardoor de darmen tijdens het onderzoek ‘schoon’ zijn en goed kunnen worden beoordeeld. Tijdens het onderzoek wordt met een slang waaraan een camera is gekoppeld (endoscoop) de darmwand van binnen bekeken. De slang wordt ingebracht via de anus. Wanneer een afwijking wordt gezien kan van deze afwijking een weefsel hapje (biopt) worden genomen, wat onder de microscoop kan worden onderzocht. De duur van het onderzoek bedraagt ongeveer 30 minuten. Indien gewenst, kan dit onderzoek plaatsvinden onder een ‘roesje’ (een licht slaapmiddel).

Endoecho

Via de colonoscopie kan met een speciale slang waaraan een echoapparaat is gekoppeld (endoechografie) ook de darmwand en omgeving worden beoordeeld. Afgezien van de inwendige plaatsing van de echotransducer, berust de vervaardiging van de beelden op dezelfde principes als beschreven bij de echografie.

Het doel van dit onderzoek bij patiënten met darmkanker in de endeldarm is het beoordelen van de mate van doorgroei van de tumor door de darmwand heen. Daarnaast kan de directe omgeving van de darm en nabij gelegen lymfeklieren worden bekeken. Uit de omgevende lymfklieren kan met een dunne naald weefsel worden opgezogen voor microscopisch onderzoek (cytologie). Kennis over de mate van doorgroei van de tumor door de darmwand en over de toestand van de omliggende lymfeklieren is met name van belang bij endeldarmtumoren. Dit kan de behandelstrategie bepalen.

Echo

Echobeeld

Echobeeld

Echografie is een beeldvormende techniek waarbij gebruik wordt gemaakt van geluidsgolven. Het echo-apparaat zendt hoogfrequente geluidsgolven uit. Wanneer de echokop op het huidoppervlak wordt geplaatst, kunnen geluidsgolven het lichaam binnendringen. De geluidsgolven worden door de verschillende weefsels in het lichaam weerkaatst (= echo) en vervolgens opgevangen door de op de huid geplaatste echokop.

Ieder verschillend type weefsel in het lichaam heeft een specifieke manier van weerkaatsen van de geluidsgolven, waardoor de computer de opgevangen signalen kan omzetten in een afbeelding van het weefsel. Voor een optimale geleiding van de geluidsgolven wordt, vóór aanvang van het onderzoek, een gel aangebracht op de huid. Echografie is een niet-belastend onderzoek, aangezien het pijnloos en onschadelijk is voor de patiënt. De duur van het onderzoek is in de regel niet langer dan 30 minuten. Bij patiënten met darmkanker wordt de lever echografisch onderzocht om het bestaan van leveruitzaaiingen van de darmkanker uit te sluiten.

Thoraxfoto

Thoraxfoto borstkas

Thoraxfoto borstkas

Een thoraxfoto is een röntgenfoto van de borstkast. Om een thoraxfoto te kunnen maken moet een patiënt met de voorzijde van de borst tegen een fotografische plaat staan, zodat de röntgenstralen van achter naar voor door de patiënt heen gaan. Op een thoraxfoto kunnen de organen in de borstholte (zoals hart en longen) worden beoordeeld. Bij patiënten met darmkanker wordt een thoraxfoto gemaakt om eventuele uitzaaiingen naar de longen uit te sluiten. Het vervaardigen van een thoraxfoto is voor een patiënt niet belastend en levert maar een zeer lage stralingsbelasting op.

CT-scan

CT-scan van de buik

CT-scan van de buik

De CT-scan (Computer Tomografie) is een rond, kokervormig apparaat waar de patiënt liggend op en tafel in geschoven kan worden. Een stralenprojector en een detector cirkelen om de patiënt heen. Uiteindelijk worden dwarsdoorsneden van de patiënt gemaakt met een dikte van 5-10 mm. Bij patiënten met darmkanker wordt een CT-scan gemaakt van de buik en de borst om te beoordelen of er sprake is van uitzaaiingen vanuit de darmkanker naar de lever of longen. Daarnaast kan van de darmkanker de plaats, grootte en mate van doorgroei in omgevende weefsels worden beoordeeld.

De afbeeldingen worden gemaakt met behulp van röntgenstraling en een computer. Röntgenstralen kunnen door het lichaam dringen en worden door de verschillende weefsels in verschillende mate opgenomen (geabsorbeerd). De stralen die uiteindelijk het lichaam verlaten, worden door een film geabsorbeerd. De computer kan deze opgevangen straling omzetten in een afbeelding.

MRI-scan

MRI-scanner

MRI-scanner

Een MRI-scan (Magnetic Resonance Imaging) bestaat uit een buis en een cilindervormige magneet. Het is een kokervormig apparaat waar de patiënt liggend op en tafel in geschoven kan worden. Op deze manier kunnen dwarsdoorsneden (plakken) van het lichaam worden gemaakt en afgebeeld. De CT-scan is het onderzoek van keuze bij de meeste darmtumoren, maar bij de endeldarm geeft de MRI scan een beter beeld van eventuele doorgroei in de omgeving en lymfklieruitzaaiingen.

Daarnaast kan net als bij de CT scan de andere buikorganen zoals de lever worden onderzocht op de aanwezigheid van uitzaaiingen. Het onderzoek is voor de patiënt niet belastend en duurt ongeveer 40 minuten. Aangezien er geen gebruik wordt gemaakt van röntgenstralen is er geen stralingsbelasting. MRI is een radiologische onderzoeksmethode waarbij de waterstofatomen in het lichaam zichtbaar worden gemaakt door toepassing van een sterk magneetveld in combinatie met elektromagnetische pulsen. Het magneetveld zorgt ervoor dat de aanwezige waterstofatomen in de verschillende weefsels in het lichaam allemaal een bepaalde rangschikking krijgen.

Tijdens het onderzoek worden door de MRI-scan elektromagnetische pulsen uitgezonden, waardoor de waterstofatomen een andere ligging krijgen en ze energie absorberen. Direct hierna nemen de waterstofatomen weer hun oorspronkelijke ligging in onder invloed van het magneetveld. Hierdoor komt de eerder opgenomen energie vrij en ontstaan radiogolven, welke in de MRI-scan worden opgevangen en door een computer worden omgezet in een afbeelding.

PET-scan

Een PET-scan (Positron Emissie Tomografie) is geen standaard onderzoek voor patiënten met darmkanker. Dit onderzoek kan uitkomst bieden wanneer MRI en CT scan niet geheel duidelijk zijn. Het grote voordeel van de PET scan is dat het hele lichaam wordt onderzocht en afwijkingen selectief oplichten. Een nadeel is dat afwijkingen kleiner dan 7 mm niet kunnen worden afgebeeld.

Een PET-scan is een nucleair onderzoek waarbij radioactieve voedingsstoffen (bijvoorbeeld suikers en eiwitten) worden toegediend. Op plaatsen met een verhoogde stofwisseling, bijvoorbeeld in een kwaadaardige tumor, worden meer voedingsstoffen opgenomen. Met behulp van een scan is het mogelijk deze plaatsen met een verhoogde stofwisseling in beeld te brengen.

Vóór aanvang van het onderzoek wordt eerst een licht radioactieve stof gekoppeld aan glucose toegediend. Deze stof wordt met name opgenomen in tumorweefsel en kan daarna met een scan zichtbaar worden gemaakt. De scan wordt beoordeeld door de nucleair geneeskundige die onderscheid kan maken tussen de normale opname in bijvoorbeeld lever, nieren en slijtage van de gewrichten en echte tumoren. Het onderzoek is weinig belastend.

Reacties zijn gesloten.