Bel voor een afspraak:
088 75 569 01
call AFSPRAAK MAKEN?
BEL : 088 75 569 01

Patiëntervaringen

Deel uw ervaringen op www.Kankeroperatie.nl

Veel van onze patiënten hebben aangegeven graag meer te willen weten over de ervaringen van anderen die al een behandeling hebben ondergaan. Zij kunnen zich dan beter voorbereiden op een operatie en het traject daaromheen. U kan helpen door uw ervaringen met ons en anderen te delen. Via de onderstaande button kunt u direct uw ervaringen opschrijven. U kan ook uw ervaring op papier aan ons sturen, zodat wij dit kunnen overnemen op de site.

Behandeling – Hoe verliep het traject voorafgaand aan de operatie?
Operatie – Hoe heeft u de operatie ervaren?
Na de operatie – Hoe lang gelden heeft u de operatie ondergaan? – Wat kunt u nu wel en wat niet? – Welke aanpassingen zijn nodig geweest?
Tips – Welke tips zou u willen meegeven aan anderen die de operatie moeten ondergaan?
Waardering – Door middel van rating kunt u aangeven hoe uw ervaring is, waarbij 5 sterren het hoogst haalbare is.

Dank voor uw medewerking,
Oncologisch chirurgen en verpleegkundigen UMC Utrecht.

Team




Submit your review
1
2
3
4
5
Submit
     
Cancel

Create your own review

Patiëntervaringen
Average rating:  
 11 reviews
by Ed van Proosdij on Patiëntervaringen

Elke ochtend at ik als ontbijt een droge bruine boterham met kaas. Eind februari 2019 bleef deze plotseling in mijn slokdarm hangen. En de volgende dag weer etc. Toen ben ik na ca 2 weken toch maar op internet gaan zoeken wat dit kon zijn. Het kon o.a. een ontsteking zijn, maar ook slokdarmkanker ! Direct een afspraak gemaakt bij mijn huisarts, die mij doorstuurde naar het Diakonessen ziekenhuis in Utrecht . Gelukkig kon ik daar snel terecht voor een endoscopie. Helaas direct slecht nieuws: het zou een tumor kunnen zijn, maar dit moest zeker gesteld worden door een CT scan, die een paar dagen later al plaats vond. En toen de uitslag: slokdarmkanker! Mijn wereld stortte in: ik, een gezonde kerel van 66 jaar, was plotseling ernstig ziek. Gelukkig was het niet uitgezaaid, wat uitzicht gaf op genezing. Omdat het UMC Utrecht gespecialiseerd is in de behandeling van slokdarmkanker, werd ik daar naartoe doorgestuurd. Binnen een paar dagen had ik in het UMC een gesprek met een team van oncoloog, radioloog, chirurg, fysiotherapeut en diëtiste. Mij stond 5 chemobehandelingen en 23 bestralingen te wachten en vervolgens een operatie . Uiteraard ben ik direct op internet gaan zoeken wat dit allemaal inhield en wat de patiëntenervaringen waren. Hier werd ik niet vrolijk van. Ik kwam er ook achter dat er een SANO onderzoek bestaat: hierbij start men ook met de 5 chemo’s en de 23 bestralingen, maar men wacht met de operatie. In plaats daarvan wordt middels onderzoek regelmatig gecheckt of de tumor geheel weg is en weg blijft.(watch and wait). Het UMC Utrecht werkt niet mee aan dit SANO onderzoek, maar o.a. het Erasmus Ziekenhuis in Rotterdam wel. Ik heb mij hier dan ook aangemeld en mocht deelnemen . Omdat bij mijn zus 4 jaar geleden longkanker met uitzaaiingen was geconstateerd en zij, naast chemo, naar een homeopatische kliniek in Zwitserland was gegaan en genezen is, wilde ik dat ook. Begin mei kreeg ik mijn laatste bestraling en begin juni het eerste SANO onderzoek bij het Erasmus: de tumor was weg ! Wel met het voorbehoud dat mijn slokdarm door alle bestralingen “ er uitzag als een woestijn” , waardoor niet alles even goed onderzocht kon worden. Maar de vlag ging bij ons uit! Daarna vol goede moed naar de homeopatische kliniek in Zwitserland. Een week na thuiskomst weer een onderzoek bij het Erasmus, helaas met een slechte uitslag : ik moest geopereerd worden en zou een buismaag krijgen. Ik besloot dit toch in het UMC Utrecht te laten doen, o.a. omdat ik er in de buurt woon. Snel nadat ik mij daar weer had laten aanmelden, kreeg ik een gesprek met o.a. de chirurg en de fysiotherapeut. Ze gingen mij inplannen voor een operatie en in die tussentijd moest ik onder begeleiding mijn conditie verder opvijzelen. Op 12 augustus werd ik door dr Ruurda en zijn team geopereerd. Hierbij werd gebruik gemaakt van de Da Vinci robot. Na ruim 8 uur kwam ik weer bij op IC: duf, maar geen pijn. Wel een hoop slangen en meetapparatuur. Diezelfde avond al goede ademhalingsoefeningen gedaan. De volgende dag mocht ik al naar Medium Care en moest ik voor het eerst, onder begeleiding van de fysiotherapeut, het bed uit en mijn eerste stukje lopen. Ook dit viel mee, ‘s avonds liep ik al 2 rondjes. De volgende dag een tegenvaller: ik had longontsteking gekregen. En 2 dagen later hartritme stoornissen. Toch voelde ik mij niet heel beroerd en ging door met mijn fysio oefeningen. Op dag 8 gebeurde het onverwachte: ik mocht de volgende dag naar huis. Weliswaar moest ik de komende weken sondevoeding blijven gebruiken, maar wat een goed nieuws. Thuis gekomen was het wennen: buiten de sondevoeding niets eten en drinken, moe, deels rechtop slapen etc. Wel elke dag wandelen, steeds een stukje verder. Begin september weer een gesprek met de chirurg : ik mocht wat gaan drinken en gepureerd eten, afgewisseld met sondevoeding. De weken daarna werd de sondevoeding steeds minder. Op 14 oktober bleek mijn sonde los te zitten en mocht mijn vrouw hem er verder uittrekken. Inmiddels eet ik weer redelijk normaal, wel wat kleinere porties. Helaas blijft het eten nog wel eens hangen en heb ik inmiddels 3 keer een endoscopie gekregen om de overgang tussen mijn slokdarm en maag op te rekken. Aan het wat rechtop slapen, ben ik nu gewend. Ik ga 2 keer per week naar de sportschool en wandel en fiets regelmatig. Daarnaast heb ik mijn vrijwilligerswerk weer opgepakt: chauffeur en communicatie coördinator bij de Voedselbank. Ook ben ik al weer een week op vakantie geweest. Wie had gedacht, dat 4 maanden nadat ik een buismaag heb gekregen, me zo goed zou voelen?

by Fred Gerritse on Patiëntervaringen
Mijn ervaringen

In november 2019 ben ik door u beiden geopereerd en de periode na de operatie ging niet van een leien dakje. Wat mis kon gaan ging mis en de ene complicatie na de andere volgde elkaar op. Voor mij persoonlijk maar zeker nog meer voor mijn partner en kinderen was het een heftige tijd. Het was maar de vraag hoe het zou gaan lopen en of ik weer normaal zou kunnen functioneren in mijn leven en ons bedrijf.



Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en we kijken toch nog regelmatig terug op deze pittige tijd. We kijken terug met opluchting dat het uiteindelijk goed is gekomen maar we kijken ook terug met een enorme bewondering naar de medische staf. Jullie hebben stuk voor stuk zo je best gedaan om te zorgen dat ik en mijn familie de hoop bleven houden dat het goed zou komen en ik weer de oude zou worden. De zorg, het luisterende oor, het vertrouwen heeft ons enorm veel steun gegeven.



Het gaat goed met mij, ik sport weer, geef sportlessen, voel me lichamelijk bijzonder goed en kan eigenlijk wel weer normaal eten al is het met mate. Mijn stem is nog niet helemaal oké maar daar komt nog een kleine OK voor om dit te herstellen. Als ook dit verholpen is ben ik weer zo goed als de oude Fred, alleen wel iets veranderd op het mentale vlak omdat ik het zo bijzonder blijf vinden dat jullie zoveel energie staken in het mij beter maken.



Langs deze weg wil ik jullie allemaal van verpleging tot diëtiste en maatschappelijk werk en in het bijzonder u Prof. Hillegersberg en Prof. Ruurda toch nog even bedanken.

by Casper Teeuw on Patiëntervaringen

Dit jaar ben ik behandeld voor slokdarmkanker in het UMC Utrecht en ik wil graag mijn ervaringen delen.



Het begon met slikklachten. Al enige tijd had ik zo af en toe last van oprispend maagzuur. Toen ik me realiseerde dat ik zo nu en dan wat moest drinken omdat een hap brood bleef hangen ging ik naar de huisarts. Die was gelukkig erg alert en verwees me door omdat het probleem na een korte kuur omeprazol niet volledig was verdwenen. Een gastroscopie wees uit dat ik slokdarmkanker had. Ik kon snel terecht bij het UMCG voor een PET-CT scan. Daaruit bleek dat er een uitzaaiing in de hals zat, waardoor het UMCG alleen nog palliatief kon behandelen. Ik werd er meteen op attent gemaakt dat er in het UMC Utrecht een op genezing gerichte studie liep waarvoor ik wellicht in aanmerking zou kunnen komen.



Vrij snel daarna vond het intakegesprek plaats op de RAKU poli van het UMC Utrecht. De behandeling bestond uit vijf weken chemoradiatie, twee maanden rust, en een operatie met de Da Vinci robot waarin de slokdarm en lymfeklieren werden verwijderd en een buismaag werd aangebracht. Ook werden lymfeklieren in de hals weggenomen.

Ik heb vrij weinig last gehad van de chemoradiatie. Af en toe een beetje misselijk en vermoeid. De operatie verliep op het eerste gezicht voorspoedig. Na enkele dagen bleek dat ik een naadlekkage in de aansluiting van de buismaag had, wat resulteerde in een aantal complicaties. Hierdoor waren extra operaties nodig en heb ik een week op de IC gelegen. Met name de week op de IC en de paar weken direct daarna waren heftig, zowel lichamelijk als emotioneel. Ik was in no-time zo’n 10 kg kwijt en kon letterlijk niet meer op mijn benen staan. De emotionele klap is nog veel groter. Op de IC had ik angstgevoelens en vroeg ik me soms af of ik aan het doodgaan was. Je geest is volledig in de war en het duurt enige tijd voordat je alles weer op een rijtje hebt. Achteraf is alles heel herkenbaar als Post Intensive Care Syndroom. De eerste maanden had ik last van een hese stem. Die heesheid is uiteindelijk helemaal verdwenen.



Na acht weken in het ziekenhuis ben ik met een drain in de hals en sondevoeding naar huis gegaan. Na enkele maanden kon de drain eruit. Sinds de operatie mocht ik in verband met de naadlekkage gedurende vier maanden niet eten of drinken en nu de drain eruit was smaakte het eerste kopje water heerlijk! Langzaamaan heb ik onder begeleiding van de diëtiste het eten en drinken weer opgebouwd en staat de sondevoeding nu op nul. Binnenkort mag de voedingssonde eruit en dat voelt als weer een mijlpaal. Soms heb ik last van dumping en soms van een (te) vol gevoel. Met kleine aanpassingen gaat het geleidelijk aan steeds beter. Het weer opbouwen van de conditie kost veel tijd. Ik doe dit bij een fysiotherapeute die gespecialiseerd is in de begeleiding van oncologische patiënten.



Tips:

•Mijn vrouw en ik hebben het hele proces stap voor stap benaderd. Zeker in het begin waren er nog veel onzekerheden dus te ver vooruitkijken leek ons weinig zinvol. We proberen om de energie te stoppen in wat we kunnen beïnvloeden. Dit voorkomt ook dat we ons onnodig grote zorgen maken over dingen die misschien helemaal niet zullen gebeuren.

•Met WhatsApp groepen zijn familie, vrienden en bekenden op de hoogte gehouden. De groepen waren zo ingesteld dat alleen de beheerder berichten kon plaatsen. Dit was een efficiënte manier om iedereen op de hoogte te houden. Het zorgt er ook voor dat de hele groep niet wordt overspoeld met reacties.

•Ik heb vooraf conditie opgebouwd door elke dag een lange wandeling te maken tijdens de chemoradiatie en in de aanloop naar de operatie. Die conditie heb ik zeker nodig gehad toen de complicaties optraden.

•Ik eet en drink ‘op de klok’. Ik heb nagenoeg geen honger- of dorstgevoel en omdat de maaginhoud van de buismaag een stuk kleiner is, is het belangrijk dat ik ongeveer acht keer per dag eet en drink om mijn gewicht te handhaven.



Ik had hiervoor weinig ervaring met ziekenhuizen. Ik was me er niet van bewust hoeveel disciplines betrokken zijn bij een dergelijke ingreep als een slokdarmoperatie. Chirurgen, MDL-artsen, KNO-artsen, zaalartsen, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, intensivisten, anesthesisten, radiologen, radiotherapeut, oncoloog, patholoog, diëtisten, fysiotherapeut, medisch maatschappelijk werker, pijnteam en ander personeel waren fantastisch. Hun onvermoeibare inzet heeft me er doorheen geholpen. Het UMC Utrecht is een grote organisatie die soepel werkt als een goed geoliede machine.



Op dit moment gaat het herstel boven verwachting goed. We zien de toekomst hoopvol in en voelen ons gesteund door een kundige en warmhartige begeleiding door het UMC Utrecht.



Casper Teeuw

by Ad de jong on Patiëntervaringen
Slokdarmkanker

April 2018 controle barrettslokdarm. Tumor onderin, door naar catharina ziekenhuis eindhoven . Tumor met slang weggesneden. Goed gelukt alleen men sloot niet uit dat er kankercellen in de slokdarmwand zaten. In samenspraak artsen deel slokdarm verwijderd en buismaag gemaakt op 1. 6. 2018. Herstel vlot, alleen extreme hoestbuien enkele dagen na operatie. Via prednison uiteindelijk verbeterd. Enkele keer dump gehad, verder veel gestoomde vis en puree op het menu. De nutidrink was geen succes, vaak dumpverschijnselen. Weinig gewichtsverlies door maagsonde en de vloeibare bijvoeding. Inmiddels 4 weken verder, fietsen en wandelen gaat prima. Blijf met eten rond de 1500 k. Calorieen hangen en dat is nog te weinig.

Al met al loopt het best goed, alleen de hele dag een vol gevoel is lastig voor het eten. Ga er vanuit dat 3 tot 6 maanden verder het lichaam nog beter is ingesteld, waardoor een normaal leven weer terug zal komen. Zoals velen zeggen, laat het gewoon over je heen komen, op veel vlakken kan het meevallen. PS. geen kankercellen aangetroffen in alles wat verwijderd is, dus goede vooruitzichten.

Ad de jong

by Gerrit Lolkema on Patiëntervaringen

Mijn geschiedenis,

Na mijn bezoek aan het symposium over slokdarmkanker op 27 januari j.l. en na een gesprek met Carlo Schipper is mij gevraagd mijn ervaringen met slokdarmkanker te willen delen met andere en toekomstige slokdarm kanker patiënten.

Mijn verhaal is al lang geleden begonnen, bijna mijn hele volwassen leven had ik problemen met maagzuur. Een biertje of een wijntje drinken ging soms goed en dan weer vreselijk slecht.

Zoals de meeste mensen doen deed ik ook, dokters bezoek probeerde ik zoveel mogelijk te vermijden. Probeerde alles op te lossen met rennies. Dit ging goed tot 2008. In mei tijdens een reis als fietsgids met een groep amerikanen,

kreeg ik plots slik problemen. Toch heeft het nog tot september geduurd alvorens ik een arts op zocht.

Na een slokdarm onderzoek bleek het niet goed te zijn en werd kanker geconstateerd.

Het geluk was dat mijn zoon oncoloog was en werkte in het UMC.

Deze zei tegen me Pa je hebt drie opties.

Je laten opereren in Tilburg, maar weet dat ze daar ouderwets opereren en ze daar geen chemo geven.

Of je laat je opereren in Rotterdam of bij ons.

Wij opereren met een robot de da Vinci methode,

hierdoor wordt je borstbeen niet geopend.

Verder hebben wij een strategie die eerst de kanker aanpakt door het geven van drie chemo's vooraf,dan een operatie en dan weer drie chemo's achteraf.

Hij liet mij de keus.

Dat was voor mij niet moeilijk kiezen

Na het constateren van de kanker in Breda, heb ik zonder aarzelen voor het UMC gekozen.

Hier volgde een endoscopie die liet zien dat het gezwel ongeveer vier centimeter in doorsnee was.

Na drie chemo's volgde de operatie die in eerste instantie voorspoedig verliep, maar door de ingebrachte pijn bestrijding in de rug, werd ik een beetje te overmoedig in bed en heb ik mijns inziens te wild gedaan, waardoor ik een long bloeding kreeg. Dit was geheel aan me zelf te wijten.

Hierdoor moest ik een long operatie ondergaan,

die me ver terug wierp in het genezings proces.

Daar het te lang duurde voordat ik op krachten kwam, heb ik in samenspraak met de oncoloog afgezien van de drie laatste chemo's.

Hetgeen achteraf bezien een zeer goede beslissing is geweest.

Nu ben ik 6 jaar verder en gaat het geweldig met me. Ik tennis drie maal in de week en tussendoor ga ik ook nog naar de fitness.

Natuurlijk gaat dat niet van de eneop de andere dag.

In de eerste jaar had ik regelmatig gedurende de nacht zuur oprispingen die ik voornamelijk kreeg als ik in slaap viel "ook in zittende houding" .

Dit maakte me wel angstig. Deze zuur aanvallen kwamen na verloop van tijd minder frequent.

Nu heb ik ze alleen als ik iets verkeerd eet of op een te laat tijdstip.

In principe kan ik alles eten, de meeste problemen heb ik met brood in de ochtend.

Daarom ik in de ochtend roggebrood daar heb ik het minste last van.

Wel ik eet ik twee keer per dag warm om op gewicht te blijven.

In het begin heeft de haring mij geholpen "glijdt makkelijk naar binnen en vis verteert makkelijk".

Bij de lunch eet ik spaghetti, chili con carne of bami.

Mijn avond eten bestaat altijd uit aardappelen met vlees en groente.

OP bovenstaande gerechten gedij ik het beste, dit hoeft niet voor iedereen zo te zijn, maar misschien brengt het u op ideeën

Mijn andere grote probleem was de diarree, deze kon ik alleen maar onder controle houden door het slikken van codeïne. Omdat ik tegen het slikken van veel pillen ben slikte ik deze alleen maar als het echt nodig was en niet meer dan twee.

Vijf jaar later kreeg ik van de voedings-adviseuse

creon voorgeschreven.

Dit was voor mij het wonder middel sindsdien kan ik weer een dag uit zonder naar een toilet te moeten hollen.

door deze creon heb ik mijn sociale leven weer terug.

Dus zoals u hebt gelezen ben ik na zes jaar weer geheel met wat kleine dingetjes weer terug in het normale leven

IK wens u allen hetzelfde voorspoedig genezingsproces toe.



Gerrit Lolkema

by Ed Brenninkmeijer on Patiëntervaringen

Geboren 19-04-1935

Adano kenker in slokdarm.

Vastgesteld in oktober 2011 middels endoscopie.

Aansluitend oncologie afdeling in UMC.

Na deze behandeling operatie met robot in UMC.

Na 14 dagen verblijf klaar voor vertrek naar huis.

by Annet Leyrik on Patiëntervaringen

Hallo,

Mij is gevraagd om mijn ervaring met de mensen te delen dus ik hoop dat jullie er wat aan hebben want mijn ziekte kreeg een hele andere wending.

Vorig jaar 31 juli werd mij vertelt dat ik alvleeskanker had en een operatie durfden ze niet aan in Enschede.

Ik werd doorgestuurd naar Utrecht waar de lange periode van veel onderzoeken begon.Wij hebben vele keren de weg naar het UMC afgelegd met steeds weer andere berichten wat erg onzeker is voor je gezin.

Na een prednisonkuur en ct scans en vele endoscopies later was er voor de artsen nog geen duidelijke verklaring dus werd er met mijn toestemming toch geopereerd.

De operatie die ik heb gehad is dezelfde als bij alvleesklierkanker dus is de 12vingerige darm de kop van de alvleesklier galblaas verwijderd en mijn maag is verzet op een andere darm.

De operatie is mij meegevallen en ik heb weinig pijn gehad na die tijd ik ben 27 sept 2013 geopereerd en ik mocht 8 okt naar huis met hele mooie berichten er waren geen kwaadaardige cellen gevonden.

Waar de artsen in Enschede het op hebben gebaseerd weet ik niet en ik wil het ook niet meer weten wij gaan nu vooruit en niet meer achterom kijken.

Ik ben nu maanden verder en werk 2 morgens weer volledig de andere morgens probeer ik per week op te bouwen.In principe kan ik al heel veel maar het zware tillen gaat nog niet verder ga ik naar de fysio voor mijn conditie.

Ik ben de artsen zo dankbaar dat ze zoveel tijd en onderzoeken aan mij besteed hebben dat geeft je moed om het aan te kunnen.

Ik hoop met dit bericht dat er ook andere mensen geholpen kunnen worden die in hetzelfde schuitje zitten als ik toen.

Mijn dank aan de specialisten en artsen van het UMC.

Met vriendelijke groet,

Annet Leyrik

by Antal van den Hurk on Patiëntervaringen

Beste mensen,



Op 8 juli vorig jaar ben ik geopereerd voor slokdarmkanker. Ik heb eerst, in mei van dat jaar een chemo-radiatiekuur ondergaan. Ik heb zelf, het afgelopen jaar wat 'dingen' uitgevonden die het leven met een buismaag een stuk aangenamer kunnen doen verlopen.



- ik eet weinig of geen vlees.

- ik drink geen melk, wel karnemelk en of yoghurt

- ik gebruik suiker in geen enkele vorm, en kijk ook echt of het niet toegevoegd is. Sinds ik geen suiker meer gebruik zijn mijn vermoeidheidsklachten verdwenen, alsmede ook veel pijn en 'zuurgerelateerde' klachten.

- wat bij mij ook goed helpt: bij pijn een koude douche nemen. Vaak hoef ik dan niet meer naar de pijnstillers te grijpen.

- ik heb veel baat bij kruidenthee; thee met valeriaan en melisse voor de darmen en kamillethee, ook voor de darmen en om rustig te slapen. Ik gebruik niet teveel koffie, hooguit drie kopjes per dag.



Ik hoop dat deze tips bij anderen net zo goed helpen als ze mij hebben gedaan en ik wens iedereen met een buismaag heel veel sterkte en succes bij het 'uitvinden' van dingen die hun leven kunnen veraangenamen.



Veel groeten,



Antal van den Hurk

by Tonneke Doek on Patiëntervaringen

Ervaring met slokdarmkanker.



Allereerst wens ik onderstaande schrijfster Carla Olthof heel veel sterkte met het verwerken van het overlijden van haar man. Mijn naam is Tonneke Doek-Schutter. In april 2009 ( ik was 52) werd bij mij slokdarmkanker geconstateerd. Ik had al tijden last van mijn darmen, maagzuur en en was erg moe. Na diverse huisdoktersbezoeken ben ik doorverwezen naar het meander medisch centrum.Hier kreeg ik te horen dat het toch echt om een prikkelbare darm ging. Ik kreeg wel pantoprazol mee tegen het maagzuur en er werd een terugbelafspraak gemaakt. Toen de arts me terugbelde meldde ik dat het maagzuur bijna over was maar dat ik toch af en toe het gevoel had dat mijn eten bleef hangen. Toen is er om alles uit te sluiten een scopie gedaan.

En toen was het mis.............Je komt in een stroomversnelling van emoties terecht. Onderzoek op onderzoek volgde, en ik was gelukkig nog operabel. Ondertussen had ik in het UMC al kennis gemaakt met het team dat me zou gaan opereren en begleiden. Er werd verteld dat ik via de Davinci methode (robot) geopereerd zou worden. Uitgebreid informatie gehad van Carlo Schippers en de artsen. Ik vind het een fantastisch team, kon er altijd met mijn vragen en onzekerheden terecht.De operatie was zwaar,mijn slokdarm is verwijderd en van een gedeelte van mijn maag is weer een nieuwe slokdarm gemaakt (buismaag). In het begin spuugde ik alles wat maar met melk te maken had er weer uit. Maar nu gaat dat al weer een stuk beter. Ik heb helaas na de operatie chronisch vermoeidheidssyndroom overgehouden, daar moet ik echt mee leren leven. Ook zit ik vaak s,nachts rechtop in bed omdat ik anders moet spugen en van eten en drinken kan ik op de raarste momenten heel ziek worden. Heel vervelend, maar ik heb gelukkig een fantastische man die er altijd voor me is! Ondanks deze belemmeringen ben ik ontzettend dankbaar dat ik nog leef! Er is zoveel om nog van te genieten. Er genezen gelukkig steeds meer mensen met deze vorm van kanker dankzij de wetenschap en de mensen die deze beoefenen! Afgelopen woensdag ben ik genezen verklaard!!! Ik gun iedereen die met deze rotziekte te maken krijgt het allerbeste, veel sterkte en houd moed. InUtrecht ben je in de allerbeste handen, en ik ben het team cancer centre heel dankbaar!



Tonneke Doek-Schutter

by C. Schippers on Patiëntervaringen

Zeer openhartige weergave van zeer persoonlijk verhaal. enorm dapper en waardevol voor denk ik zowel zorgvragers als zorgverleners.

Page 1 of 2:
«
 
 
1
2
 
»
 

Reacties zijn gesloten.